Η μονη γιορτη ειναι ο αγωνας

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ, ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΗMEΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:

Ζητείται νέα γυναίκα, εμφανίσιμη, επικοινωνιακή, πρόθυμη, πάντα χαμογελαστή, χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις. Ευχάριστο περιβάλλον εργασίας.

Μια πρόταση που την έχουμε διαβάσει όλοι και όλες όταν ανοίγουμε τις αγγελίες για αναζήτηση εργασίας. Σε λίγες μόνο λέξεις τα αφεντικά συμπυκνώνουν την εργασιακή πραγματικότητα που βιώνει η σημερινή εργαζόμενη γυναίκα.

«Εμφανίσιμη για να της πιάσω το μπούτι, επικοινωνιακή για να ανέχεται μια παραπάνω κουβέντα ή κομπλιμέντο, πρόθυμη για να κάνει απλήρωτες υπερωρίες, χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις για να αποφύγω άδειες και επιδόματα, και πάντα χαμογελαστή γιατί δεν γίνεται αλλιώς», σκέφτεται το αφεντικό.

Η παρενόχληση (ψυχολογική, σεξουαλική) βρίσκει τα πρώτα θύματά της στο πρόσωπο του «αδύναμου φύλου». Το γυναικείο εργατικό δυναμικό καταλαμβάνει θέσεις χαμηλού κύρους ενώ για την ίδια εργασία αμείβεται με χαμηλότερο μισθό από έναν άντρα. Λόγω μη σταθερής εργασίας, καθώς οι γυναίκες είναι εκείνες που καλύπτουν την πλειοψηφία των ευέλικτων θέσεων εργασίας,  από τη μια και της παντελούς αδιαφορίας των συνδικαλιστικών ηγεσιών η συμμετοχή των γυναικών στα συνδικάτα και στις ηγεσίες τους είναι χαμηλή.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η μόνη γιορτή είναι ο αγώνας. Αγώνας για την γυναικεία χειραφέτηση και την ισότητα. Μια υπόθεση που μας υπενθυμίζει την ιστορία της 8ης Μαρτίου:

Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη. Kατά το πέρασμα στον 20ό αιώνα, το οποίο σηματοδοτήθηκε από την εκβιομηχάνιση, την πληθυσμιακή έκρηξη και τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες οι εργάτριες στο τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κινητοποιήθηκαν στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών, όμως το εργατικό κίνημα είχε ήδη γεννηθεί.

Δυο χρόνια αργότερα, οι γυναίκες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους.Το 1908 παρέλασαν 15.000 γυναίκες στους δρόμους της Νέας Υόρκης ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής.

Top